Miód manuka z Nowej Zelandii

Prawdziwy miód manuka powstaje z nektaru krzewów manuka (Leptospermum scoparium) naturalnie występujących w Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii. Nazwa „manuka” pochodzi z języka Maori (mānuka) i używana jest w głównie w Nowej Zelandii. Australijczycy częściej używają nazwy „drzewo herbaciane” powstałej za sprawą kapitana Cooka pijającego napar z liści tej rośliny.

800px-Manuka_flowers_and_native_bee

źródło zdjęcia: Wikipedia fot. Avenue

Krzewy manuka zazwyczaj osiągają od 2 do 5 metrów wysokości, ale zdarzają się również okazy 15 metrowego drzewa. Manuka to roślina wiecznie zielona, o gęstym ugałęzieniu. Kora gałęzi ma brązowe odcienie i łatwo się łuszczy. Ze względu na położenie geograficzne Nowej Zelandii, szczyt kwitnienia kwiatów manuka przypada w okresie pory letniej, czyli polskiej zimy. Pszczoły zbierając nektar z dzikich krzewów manuka, tworzą niepowtarzalny miód odróżniający się od innych wszystkich innych wysoką zawartością metyloglioksalu, substancji decydującej o jego unikalnych właściwościach. Zawartość tego związku może się wahać w przedziale od 30 do około 800 mg/kg, co przekłada się na stosowne oznaczane: 30+, 100+, 250+, 400+, 550+. Im większa wartość, tym wyższa zawartość metyloglioksalu, a więc i silniejsze działanie bakteriobójcze. Od tego czynnika zależy również cena miodu: ten z mniejszą zawartością MGO będzie tańszy. Dla przykładu podam cenę orientacyjną: MGO 400+ 250 g to 150 zł natomiast MGO 100+ 250 g to 80 zł.

500_0_productGfx_23ba738ed7384def81595febda3d37f8

3 łyżeczki Miodu MGO 400+ to zalecana porcja dzienna. W słoiku 250 gramowym znajduje się około 33 porcji. Miód manuka najlepiej spożywać rano na czczo w ilości 2-3 łyżeczek lub po 1 łyżeczce 2-3 razy dziennie pół godziny przed posiłkiem. Jak każdy miód nie zalecany jest dzieciom poniżej pierwszego roku życia.
Miód manuka to bardzo skuteczny środek wzmacniający odporność organizmu. A jego silne właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne wspomagają również leczenie wielu chorób. Doskonale sprawdza się w przypadku chorób przewodu pokarmowego – jego dobroczynne działanie zostało potwierdzone w przypadku walki z takimi chorobami jak wrzody na żołądku, zaburzenia trawienia, nadkwasota, zespół jelita wrażliwego; zwalcza przy tym szkodliwe bakterie w przewodzie pokarmowym. Równie skutecznie działa w zakażeniach dróg moczowych, pęcherza, w przypadku trudno gojących się ran, egzemy, odleżyn, a nawet trądziku. Chroni przed grypą i przeziębieniem, a gdy jesteśmy chorzy łagodzi objawy tych chorób, zwalcza ból gardła, chrypkę i nieżyt nosa.

Naturalna maseczka na trądzik:

Umyć twarz ciepłą wodą a następnie nałożyć cienką warstwę miodu, po 15 minutach spłukać twarz zimną wodą.

W sklepach ze zdrową żywnością, zielarniach i aptekach można kupić wiele produktów z miodem z drzewa herbacianego m.in. nawilżające kremy do twarzy, antybakteryjne kremy z miodem i olejem manuka, pasty do zębów z miodem manuka i propolisem, pomadki do ust, szampony, cukierki i lizaki z miodem manuka z ziołami i cytryną.

92bc854d546cdfbdc9432a50f4adc726

Olejek naturalny z drzewa manuka

cukierki-z-nowozelandzkim-miodem-manuka-ziolami-cytryna-wzbogacone-witamina-c

Cukierki z miodem manuka i ekstraktem z ziół

Kategorie: Zioła świata, Ziołowe suplementy diety | Tagi: , , , , , , , | Dodaj komentarz

Owoce roślin egzotycznych aceroli, acai i goji

indeks

Owoc aceroli

Acerola, zwana wiśnią z Barbados pochodzi z Wysp Karaibskich, ale rośnie również w Ameryce Środkowej i rejonie Amazonii.c8b3440674985faceee930ab05d3f677 Niskie drzewo lub rozłożysty krzew o wiecznie zielonych liściach igiętkich gałązkach. Osiąga wysokość 2–3 m. Małe, czerwone, charakterystycznie lekko spłaszczone pestkowce o średnicy 1–3 cm. Mają soczysty miąższ i bardzo kwaśny smak. Acerola cechuje się wysoką zawartością karotenoidów, a także polifenoli. W soku z aceroli stwierdzono obecność 17 karotenoidów, wśród których największą część stanowił β-karoten. Aktywność antyoksydacyjna soku z aceroli jest wyższa w porównaniu do acerolainnych źródeł przeciwutleniaczy, np. soku z winogron. Acerola należy do owoców o najwyższej zawartości naturalnej witaminy C – od 1000 do 4500 mg/100 g świeżej masy. Zielone owoce mają dwukrotnie wyższy poziom tej witaminy w stosunku do owoców dojrzałych. Spożycie zaledwie 3 owoców pokrywa dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na ten składnik. Ponadto owoce aceroli zawierają fosfor, wapń i żelazo, a także witaminy: A, E oraz z grupy B (tiaminę, ryboflawinę, niacynę).

Ze względu na delikatną strukturę miąższu dojrzałe owoce źle znoszą warunki przechowywania i długiego transportu. Dlategoacerola-500ml wymagają szybkiego herbatka-fix-odpornosc-z-acerolaprzetworzenia na soki, mrożone koncentraty lub preparaty sproszkowane. Dzięki zawartości wymienionych składników owoce przeciwdziałają objawom starzenia, poprawiają kondycję i wygląd skóry. Owoce aceroli mogą być podawane zarówno dorosłym, jak i dzieciom. W medycynie tradycyjnej były stosowane w leczeniu anemii, ospy wietrznej oraz w dolegliwościach wątroby i płuc. Jednak najczęściej znajdowały zastosowanie we wspomaganiu układu odpornościowego oraz przeciwdziałaniu objawom przeziębienia ze względu na silne działanie przeciwbakteryjne.

Acai to brazylijski owoc prosto z dorzecza Amazonki; rośnie w Środkowej Ameryce oraz w północnych rejonach Ameryki Południowej, na szczytach ogromnych drzew palmowych w głębi lasów deszczowych. Owoce w miarę dojrzewania przechodzą z barwy zielonej do głęboko fioletowej, mają okrągły kształt od 1 do 1,5 cm średnicy, a jadalna część jagody jest niewielka, gdyż pestka stanowi około 80% ich objętości. Owoc Acai na tle innych owoców jest niezwykle bogatym źródłem składników odżywczych i błonnika. W największym stopniu za wysoką kaloryczność owoców odpowiada tłuszcz, przy czym w przewadze występują kwasy jednonienasycone stanowiące 60,2%. Kwasy wielonienasycone stanowią 11,1% , a nasycone tworzą 28,7% kwasów tłuszczowych. W acai stwierdzono także obecność trzech steroli roślinnych: β-sitosterolu, kampesterolu i stigmasterolu. Pod względem składu węglowodanów jagody acai charakteryzuje wysoka zawartość błonnika pokarmowego, przy niewielkiej ilości cukrów prostych reprezentowanych przez fruktozę, laktozę, sacharozę, glukozę i maltozę. Owoce te przyśpieszają przemianę materii oraz proces trawienia. Dają długotrwałe uczucie sytości, a tym samym pomagają kontrolować i stopniowo ograniczać ilość spożywanych kalorii.
Istotna jest także znacząca zawartość białka, w tym obecność 19 aminokwasów z uwzględnieniem wszystkich egzogennych. Z wysoką zawartością kwasów tłuszczowych koreluje znacząca zawartość witamin rozpuszczalnych (A i E), choć owoce bogate są także w witaminy z grupy B oraz składniki mineralne (Mg, Cu, Cr, Zn, Mn, Se, K, Mo, I, B). Owoc acai charakteryzuje ogromny potencjał przeciwutleniający. Jest w nim 200ACAI-medal 200acai-pudelko-cieniowane2znacznie więcej przeciwutleniaczy niż w czerwonych winogronach.

Dzięki wymienionym właściwościom prozdrowotnym acai stał się bardzo pożądanym owocem, którego składniki pomagają w zapobieganiu objawom przewlekłych chorób cywilizacyjnych.
Niestety owoce acai nie są dostępne na naszym rynku w postaci nieprzetworzonej, co wynika z ich niewielkiej trwałości. Bezpośrednio po zbiorach jagody poddaje się suszeniu lub przetwarza na sok. Ze względu na to, że cenne składniki owoców acai są wrażliwe na podwyższoną temperaturę, prozdrowotne efekty są bardziej widoczne przy systematycznym spożywaniu soków, których skład jest najbardziej zbliżony do świeżego owocu.

Owoce goji ( kolcowój tybetański) pochodzi z Chin, rośnie w dolinach tybetańskich oraz w Himalajach na terenach od wieków nieskażonych zanieczyszczeniami cywilizacyjnymi, bądź pestycydami. Choć obecnie jest powszechnie uprawiany w krajach ciepłych i subtropikalnych, takich jak Japonia, Korea i inne kraje południowo-wschodniej Azji i Europy, odmiany te cechuje niższa wartość odżywcza i lecznicza. Kolcowój jest krzewem o wysokości od 1 do 3 m, o łukowato zwisających gałązkach pokrytych kolcami. Owoce mają podłużny kształt i są bardzo delikatne, dlatego, aby ich nie uszkodzić, należy zrywać je z ogonkami lub strząsać na miękkie maty, a następnie wysuszyć w ciągu 48 godzin. Rzadziej dostępne są w postaci mrożonej. Z dwuletniej rośliny można zebrać około 2 kg owoców. 200goji

Wysuszone, dojrzałe owoce charakteryzują się wysoką zawartością witaminy C. Szacuje się, że w 100 gramach jagód jest jej aż 2500 mg. Owoce goji charakteryzują się dużą wartością odżywczą. Oprócz wymienionych już składników są one również źródłem witamin (B1, B2, B6 oraz E) i składników mineralnych (m.in. fosfor, wapń, żelazo, miedź, cynk, selen). Wysoką zawartość karotenu, ryboflawiny, kwasu askorbinowego, tiaminy, kwasu nikotynowego, betainy, kumaryny. Czerwonopomarańczowy kolor owoców jest skutkiem wysokiej zawartości karotenoidów. W owocach stwierdzono obecność 5 karotenoidów oraz luteinę, które są odpowiedzialne za procesy widzenia. Owoce goji zawierają β-sitosterol obniżający poziom cholesterolu, cyperon wpływający korzystnie na pracę serca i ciśnienie tętnicze krwi oraz betainę wykorzystywaną do produkcji choliny. Roślina znajduje szczególne miejsce w tradycyjnej chińskiej medycynie. Regularne spożywanie pomaga zwalczać objawy reumatyzmu oraz reguluje poziom glukozy we krwi. Długotrwałe stosowanie wpływa korzystnie na wzmocnienie systemu odpornościowego, poprawia stan stawów i kości oraz wzrok i witalność. Dzięki zawartości substancji przeciwutleniających opóźnia procesy starzenia. Zawarty w owocach cyperon (sekswiterpen) wywiera korzystny wpływ na serce i ciśnienie krwi, łagodzi dolegliwości miesiączkowe i jest stosowany w leczeniu raka szyjki macicy. Ponadto nie zaleca 200goji-pudelko-cieniowane2_2się stosowania owoców osobom przyjmującym leki przeciwzakrzepowe, kobietom w ciąży oraz matkom karmiącym. Najcenniejszym i budzącym największe zainteresowanie składnikiem owoców goji jest rozpuszczalny w wodzie bioaktywny kompleks polisacharydowy LBP (Lycium Barbarum Polysaccharides), odgrywający ważną rolę terapeutyczną. Właśnie od obecności tego bioaktywnego składnika zależy 1419800074_HZ GOJAlecznicza skuteczność owoców goji . Kompleks (LBP), wpływając na funkcje układu immunologicznego, hamuje wzrost komórek nowotworowych. Spożywanie tych owoców korzystnie wpływało na funkcje przewodu pokarmowego, wywoływało znaczącą poprawę samopoczucia i jakości snu.

W kuchni chińskiej suszone „wilcze jagody” są przed spożyciem gotowane. Dodaje się je do ryżu, zup, kurczaka i wieprzowiny, miesza z warzywami. Owoce są również gotowane jako herbata ziołowa, często z dodatkiem kwiatu chryzantemy lub dodawane do czerwonej herbaty. Młode pędy i liście spożywane są jako warzywo liściowe. Z owoców kolcowoju produkowane są także wina. W krajach zachodnich suszone owoce goji spożywa się jako przekąska, podobnie jak rodzynki lub inne suszone owoce. Smakuje podobnie jak żurawina z nutą smaku pomidorowego i ziołowego, lecz jest mniej słodka i bardziej cierpka .

(Wszystkie produkty przedstawione na zdjęciach znajdziecie w Sklepie Ziołowo w Niepołomicach).

Źródło:

Charakterystyka właściwości prozdrowotnych owoców roślin egzotycznych. Postępy Fitoterapii 2/2012, s. 93-100

Kategorie: w sklepie, Zioła świata, Ziołowe suplementy diety | Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , | komentarzy 6

Warsztaty zielarskie w Niepołomicach 9 stycznia 2016

cup-829527_1920(1)

Warsztaty zielarskie

W planie:

  • rozpoznawanie ziół po wyglądzie, zapachu i smaku,
  • przygotowanie własnych mieszanek ziół i przypraw,
  • sporządzanie i degustacja naparów i herbatek,
  • zdrowe dodatki do herbatki,
  • ziołowe sposoby na wzrost odporności.

Warsztaty odbędą się w Sklepie Ziołowo w Niepołomicach  przy ulicy Kościuszki 4.

ZAPISY:

telefon: 537810118

email: kontakt@ziolowo.pl

 

Kategorie: Co o ziołach "piszczy"?, w sklepie | Tagi: , , , , , | Dodaj komentarz

Kufel na grzane piwo z kamionki 0,5 l dostępny w sklepie Ziołowo

DSC05624

 

 

DSC05622

 

 

DSC05619

 

 

DSC05613

 

 

DSC05583

Kategorie: Co o ziołach "piszczy"?, w sklepie | Tagi: , , , | Dodaj komentarz

Piękna dziewanna – nie tylko na kaszel


Dziewanna wielkokwiatowa (Verbascum densiflorum) jest rośliną dwuletnią z rodziny Trędownikowatych (Scrophulariaceae), występująca niemal w całej Europie, poza krańcami północnymi, ponadto w Małej Azji i północnej Afryce.

Dziewanna nazywa bywa czasem: dziwizna, dziewizna, dziewana, dziewanna wiązkowata, dziewanna kutnerowata, dziewanna podobna, dziewanna lekarska, kędzierzawica leśna, kędzierzawica polna, knotnica leśna, knotnica polna, gorzyknot, gorzygrot, szabla, królewska świeca.

Jej obecna polska nazwa – dziewanna pochodzi od synonimu pierwotnego – dziewizna, co oznaczało roślinę dziko rosnącą. Jako zioło ceniona była już w starożytności, a jej szczegółowe opisy znajdujemy u tak sławnych medyków, jak Hipokrates, Arystoteles, Dioskorides, Pliniusz, a nieco później również św. Hildegarda i Paracelsus.

W Polsce jest pospolita na niżu i niższych pogórzach, gdzie rośnie najczęściej na glebach jałowych, piaszczystych i kamienistych. Zbieracze ziół szukają jej najczęściej na słonecznych pagórkach, na wszelakich odłogach i nieużytkach, kamieńcach, zrębach leśnych, przydrożach.

0Mlody_Jeczmien

Dziewanna w pierwszym roku życia wydaje dużą różyczkę przyziemnych liści, w następnym silną, do 2 m wysoką, ulistnioną łodygę, zakończoną dużym podobnym do kłosa kwiatotanem złocistożółtych kwiatów. Liście dolne eliptyczne, zwężone w krótki ogonek, wyższe jajowate, siedzące i zbiegające wzdłuż łodygi. Kwiaty duże, grzbieciste. Kwitnie od czerwca do września.

Do celów leczniczych zbiera się w drugim roku wegetacji rośliny korony kwiatowe dziewanny z przyrośniętymi do niej pręcikami, gdy kwiaty są już całkowicie rozwinięte. Do zbioru przystępuje się, gdy korony obeschły z porannej rosy, ponieważ wilgotne brunatnieją w czasie suszenia. Podobnie tracą złocistożółtą barwę kwiaty zgniecione przy zbiorze lub w czasie transportu. Suszyć należy szybko w temperaturze do 35°, rozłożone pojedynczą warstwą. Surowiec leczniczy stanowi kwiat dziewanny – Flos Verbasci.

Równocennego surowca dostarczają trzy gatunki: dziewanna wielkokwiatowa, drobnokwiatowa oraz kutnerowata.

Po wysuszeniu kwiaty dziewanny pakuje się do szczelnych naczyń szklanych. Przechowywać należy w miejscach suchych i zaciemnionych.

Niekiedy zbiera się również liście dziewanny – Folium Verbasci, zrywane w pierwszym roku wegetacji rośliny z rozet przyziemnych lub w drugim roku – z rozet i łodyg. Powyższe gatunki dziewanny można łatwo uprawiać w ogrodach przydomowych i działkowych jako rośliny lecznicze i ozdobne.

Kwiaty dziewanny zawierają saponiny o bliżej nieznanej jeszcze budowie, śluzy, flawonoidy, kwasy organiczne, związki tłuszczowe, olejek eteryczny i liczne biopierwiastki, m.in. żelazo, wapń i krzem. Zioło działa osłaniająco na błony śluzowe, zmiękczająco, wykrztuśnie, ściągająco, przeciwskurczowo i napotnie.

Wodne wyciągi z kwiatów dziewanny działają przeciwzapalnie na błony śluzowe jamy ustnej, gardła, przełyku żołądka i jelit, również dróg moczowych łącznie z pęcherzem, a także oskrzeli. Mają również własności powlekające, przypisywane śluzom, chronią błony śluzowe przed bodźcami drażniącymi, wywołującymi m.in. kaszel, ułatwiają odkrztuszanie wskutek przyspieszenia pęcznienia zalegającej gęstej wydzieliny w górnych drogach oddechowych. Doustnie podawane wyciągi z dziewanny mają nieznaczne działanie moczopędne i napotne.

Stosowane zewnętrznie na skórę kwiaty działają odmiękczająco, gojąco i przeciwzapalnie, ale korzystniejsze są do tych celów liście dziewanny. Napary z kwiatów dziewanny są zalecane w stanach nieżytowych jamy ustnej, gardła i oskrzeli. Zmniejszają częstotliwość i nasilenie odruchów kaszlowych, zwłaszcza w tzw. suchym kaszlu ze skąpą wydzieliną. Również są stosowane w stanach zapalnych przełyku, żołądka i jelit oraz pęcherza. Działanie napotne i moczopędne dziewanny ma tylko znaczenie pomocnicze w wymienionych przypadkach. Zewnętrznie stosuje się napary z kwiatów dziewanny do płukania jamy ustnej i gardła. Zewnętrznie częściej jednak stosuje się odwary z liści dziewanny do płukania w zapaleniu jamy ustnej, do nasiadówek lub kąpieli w żylakach odbytu oraz jako okłady na skórę w świerzbiączce, wysypce alergicznej, wyprysku i innych. Również w postaci okładów na oparzenia, stłuczenia, odleżyny, a także w stanach ropnych skóry, zwłaszcza pryszczach i krostach. Ponadto w nerwobólach. Odwary i napary z kwiatów dziewanny są znanym ludowym łagodnym środkiem wykrztuśnym i bywają często podawane z miodem, który zwiększa działanie tych przetworów na górne drogi oddechowe. Świeży kwiat dziewanny roztarty z oliwą lub lepiej olejem lnianym i tranem doskonale leczy wypryski na skórze oraz stłuczenia, sińce krwiaki (po kontuzjach, urazach) – jako okłady.indeks

Kwiat można nabyć w sklepach zielarskich lub z własnych upraw. Należy suszyć w ciemnym miejscu, najlepiej w szopie lub na strychu. Przechowywać w słojach.

Wiejscy zielarze dziewanną leczyli nie tylko ludzi, ale również zwierzęta domowe. Wysuszony i rozdrobniony korzeń dodawano bydłu do paszy w chorobach płucnych. Utłuczone liście i kwiat przykładano na zagwożdżone kopyta końskie. Okładami z gotowanych, gorących jeszcze liści leczono u różnych zwierząt przeróżne guzy i zgrubienia na ciele. Przeziębionym kotom do mleka dodawano pół na pół napar z kwiatów dziewanny. Wreszcie zmielone korzenie tej rośliny wymieszane z mąką i kaszą wpływają tucząco na drób, szczególnie kury.

Napar z kwiatów

1 łyżkę suszonych kwiatów dziewanny zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy pod przykryciem na 15 minut. Po przecedzeniu pijemy 2-3 razy dziennie po pół szklanki po jedzeniu w suchym, męczącym kaszlu, w chrypce, w przewlekłych stanach zapalnych żołądka i jelit. Stosować również do płukania jamy ustnej i gardła oraz do okładów na oparzenia I i II stopnia, odmrożenia i stłuczenia.

Odwar z kwiatów

2 łyżki suszonych kwiatów dziewanny zalewamy 2 szklan­kami wody i gotujemy przez 15 minut na małym ogniu. Po przecedzeniu odstawiamy na 10 minut i pijemy w 4 porcjach po jedzeniu w ciągu dnia jako środek łagodnie uspokajający. Odwaru możemy używać również do płukania gardła i na okłady w przypadku oparzeń, stłuczeń i różnych stanach ropnych skóry.

Nalewka z kwiatów

100 g świeżych kwiatów zalewamy 0,5 l spirytusu, mocno wstrząsamy i odstawiamy butelkę na 14 dni. Pijemy 2 razy dziennie 15-20 kropli w kieliszku wody w przeziębie­niach. Nalewkę możemy też wcierać w skórę w bólach kostnych i stawowych.

Zioła przeciwkaszlowe

40 g kwiatów dziewanny

20 g liści babki lancetowatej,

20 g liści podbiału,

20 g ziela fiołka trójbarwnego,

20 g ziela tymianku

20 g owoców anyżu

20 g kopru włoskiego.

Zalać 2 1/2 łyżki mieszanki ziół 3 szklankami wody ciepłej i postawić na parze pod przykryciem na 30 min. Odstawić na 5 min i przecedzić do termosu. Pić wielokrotnie w ciągu dnia po 1/4-1/2 szklanki w męczącym suchym kaszlu.

ce061c9797d7e9e3e995831d558261d8

Obecnie w przemyśle kosmetycznym używa się kwiatów dziewanny jako składnika rozjaśniającego włosy.

Zioła wykrztuśne

60 g kwiatów dziewanny

60 g liści podbiału oraz

20 g liści babki lancetowatej i

20 g rozdrobnionych korzeni lukrecji.

Zalać 1 łyżkę mieszanki ziół 1 szklanką ciepłej wody i gotować łagodnie pod przykryciem 2-3 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie po 1 szklance po jedzeniu w nieżytach górnych dróg oddechowych oraz suchym kaszlu i chrypce.

Olej z dziewanny

2 garście świeżo zebranych samych kwiatków dziewanny
2 szklanki oliwy z oliwek lub olej

Kwiatki wkładamy do słoja,zalewamy oliwą/olejem,zakręcamy -tylko nie do końca i zostawiamy na słonecznym miejscu na 2-3 tygodnie, nieraz wstrząsamy słoiczkiem.
W tym czasie olejek się maceruje i naciąga ziołami. Odcedzamy i przelewamy do buteleczek. Trzymamy najlepiej w chłodnym miejscu.
Olejek na oparzenia słoneczne skórne, owrzodzenia, hemoroidy. Wspomaga leczenie trądzika, wykwitów ropnych skóry oraz przy zapaleniu ucha wkraplamy kropelkę do środka ucha lub nasączamy olejkiem wacik i wkładamy do środka ucha.

Oryginalny przepis z roku 1864 na chrypkę i ból gardła – szczególnie polecam nałogowym palaczom:

Liść ślazu 20 g

Kwiat malwy 20 g

Rumianek 20 g

Kwiat bzu 10 g

Kwiat dziewanny 10 g

Kwiat płucnicy 10 g

Skórka pomarańczowa 10 g

2 łyżki stołowe tej mieszanki należy zalać wrzątkiem (1/2 l) i odstawić pod przykryciem na

15 – 20 min. Pijemy filiżankę ciepłego naparu, 2 razy dziennie – rano, między 7 a 9 oraz wie-

czorem, między 17 a 19. Regularne picie przez 3 – 7 dni gwarantuje wyleczenie. Zwłaszcza,

jeśli tym naparem będziemy też przynajmniej raz dziennie płukać gardło.

Na hemoroidy

Krwawnik 90 g

Dziewanna 10 g

l łyżkę stołową mieszanki ziół zalać l filiżanką wrzącej wody; po 10-15 minutach naciągania napar ten przecedzamy i pijemy herbatę ciepłą w ilości 2 filiżanek dziennie.

Na postrzał lędźwiowy (jako środek napotny)

Korzeń dzięgla 10g

Rumianek 15 g

Kwiat lipy 10 g

Kwiat bzu czarnego 15 g

Dziewanna 20 g

Jałowiec 30 g

l łyżkę stołową mieszanki ziół zalać l filiżanką wrzącej wody; po 10-15 minutach naciągania napar ten przecedzamy i pijemy herbatę ciepłą w ilości kilku filiżanek dziennie.

Kategorie: Zioła na działce, w ogrodzie i parkach, Zioła na łąkach i pastwiskach | Tagi: , , , , , , , | komentarze 4

Warsztaty zielarskie w Suchorabie 12 listopada 2015

plakat zielarskie Suchoraba

 

Warsztaty zielarskie

W planie:

  • rozpoznawanie ziół po wyglądzie, zapachu i smaku,
  • przygotowanie własnych mieszanek ziół i przypraw,
  • sporządzanie i degustacja naparów i herbatek,
  • zdrowe dodatki do herbatki,
  • ziołowe sposoby na wzrost odporności.

Warsztaty potrwają około 2,5 godziny.

Serdecznie zaparszam:)

Jadwiga Pitek

Kategorie: U mnie | Tagi: , , , , , | Dodaj komentarz

Rokitnik jako naturalne źródło witaminy C

 

Rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides) nazywany jest czasem rosyjskim ananasem. Występuje w Europie i Azji, aż po Chiny, głównie wzdłuż wybrzeży morskich. W Polsce jego naturalne stanowiska znajdują się tylko nad wybrzeżem Bałtyku. Zdziczałe formy rosną w całym kraju. Często bywa sadzony jako roślina ozdobna oraz w celu umocnienia skarp.

rokitnik

 

Jest silnie rozgałęzionym krzewem, osiągający wysokość do 6 m. Wyglądem przypomina krzaczaste gatunki wierzb. Rokitnik jest rośliną dwupienną, co oznacza, że na jednych krzewach mamy kwiaty żeńskie i tam też wiążą się owoce, na drugich zaś kwiaty męskie, które produkują pyłek do zapłodnienia kwiatów żeńskich (do uzyskania wysokich plonów wystarczy jedno męskie drzewo na pięć żeńskich). W Polsce od 2014 roku znajduje się pod ochroną częściową.
Jego małe owoce, wielkości porzeczki, cechują się intensywnie pomarańczową barwą. Ich miąższ obfituje w tłuszcze, co zdarza się dość rzadko wśród owoców. Olej, który znajduje się również w pestkach, zawiera cenne dla organizmu niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe: omega-3, omega-6, omega-9. Olej rokitnikowy podawano rosyjskim kosmonautom jako suplement witamin i ochronę przed promieniowaniem. Obecnie w wielu rosyjskich szpitalach stosuje się olej rokitnikowy wspomagająco podczas leczenia wrzodów. Owoce rokitnika posiadają także kwasy organiczne (cytrynowy, jabłkowy) oraz cukry, ale przede wszystkim są bogatym źródłem witamin oraz soli mineralnych. Szczególną rolę odgrywa witamina C, która w większej ilości występuje w miąższu. Najwięcej witaminy C znajduje się w owocach najbardziej dojrzałych, zwłaszcza w skórce, dlatego warto ją zatrzymać, kiedy robimy przetwory. Rokitnik nie zawiera enzymu askorbinazy, dzięki czemu witamina C nie ulega rozkładowi i zachowuje się dość długo, nawet po wysuszeniu czy gotowaniu. O wartościach odżywczych owoców decydują też karotenoidy, czyli prowitamina A (wykazuje właściwości antybakteryjne, antywirusowe oraz przeciwzapalne), oraz witaminy z grupy B, witamina E, K i kwas foliowy.

100 g świeżych owoców rokitnika zawiera:

  • około 600 mg witaminy C,

  • do 180 mg witaminy E,

  • do 80 mg kwasu foliowego.

 

Owoce mają w swym składzie również flawonoidy, fosfolipidy, antocyjany, garbniki, oraz makro i mikroelementy, jak żelazo, cynk, sód, magnez, mangan, a przede wszystkim potas. Obecne w nich pektyny powodują właściwości galaretujące, umożliwiając żelowanie przetworów z rokitnika.

rokitnik

 

Współcześnie mają one o wiele szersze zastosowanie. Wzmacniają siły obronne organizmu, działają wspomagająco w przeziębieniach, dolegliwościach żołądkowych oraz chorobach reumatycznych. Substancje aktywne zawarte w rokitniku wzmacniają ścianki naczyń krwionośnych oraz zapobiegają utlenianiu się cholesterolu. Żelazo, fosfor i mangan korzystnie wpływają na procesy przyswajania witamin i innych składników odżywczych, wzmacniają tkanki oraz zapobiegają anemii. Rokitnik jest cennym składnikiem preparatów likwidujących przebarwienia skóry, wykorzystywany jest do produkcji preparatów do opalania. Podczas I wojny światowej jedzono suszone owoce zamiast syntetycznej witaminy C, aby zapobiec powstawaniu szkorbutu. Smak owoców opisywany jest różnie, wiele zależy od stanowiska, na którym roślina występuje. W Polsce, w stanie surowym są kwaśne, z gorzkim posmakiem, często a798d0caab3cb75d6f6e9454aaa51372niesmaczne, wręcz niejadalne. Owoce rokitnika wydzielają zapach przez niektórych uważany za nieprzyjemny. Natomiast po przemarznięciu owoce stają się słodkie.

Świeże owoce rokitnika zbiera się z trudem. Są mocno przytwierdzone do pędu, do tego gałązki mają ostre ciernie. Najlepiej ściąć całe gałęzie, usunąć liście i zamrozić a po wyjęciu z zamrażarki owoce jak najszybciej zdjąć z gałązek. Z takich owoców robi się dżemy, galaretki, konfitury i soki, wina i nalewki. Można również piec ciasta z dodatkiem owoców. Sok z owoców rokitnika podawany jest jako suplement w terapii nadciśnienia, awitaminozy i w infekcjach. Można dodawać go do przetworów z innych owoców, co doda kwaskowatego smaku, pomarańczowej barwy oraz ułatwi osiągnięcie konsystencji galaretki. Z suszonych liści rokitnika można przygotować smaczny gorący napar, który może zastąpić zwykłą herbatę.

Największymi producentami i konsumentami przetworów z rokitnika są obecnie Rosja, Niemcy, Chiny i Mongolia.

Napar z owoców rokitnika

Składniki:

suszone owoce 150 g
miód 15 g
woda 800 g

Owoce zalewamy wrzącą wodą. Pozostawiamy pod przykryciem na 10-20 minut. Odcedzamy i dodajemy do smaku miód. Pijemy w dowolnych ilościach dla wzmocnienia odporności.

Przecier z rokitnika

Składniki:

1 kg owoców rokitnika

około 0,5 kg cukru

Owoce rokitnika przebrać, umyć, wsypać do pojemnika, zmiksować (delikatnie i krótko) i przetrzeć przez sito. (Można również wsypać do garnka, rozgotować i przetrzeć przez sito). Przecier doprowadzić do wrzenia razem z dodanym do smaku cukrem i przelać do słoików. Zamknąć, słoiki przewrócić do góry dnem lub pasteryzować.
Rokitnik może też być dodatkiem do dżemów z gruszek czy jabłek, ma bowiem 200ROKITNIKmedalinteresujący kwaskowy smak i ananasowy aromat.

Sok z rokitnika

Składniki:

1 kg owoców rokitnika

0,5-1 kg cukru

 

Przepuścić przygotowane owoce przez sokowirówkę, osłodzić do smaku (potrzeba sporo cukru), przelać do słoików i pasteryzować. Sok często ma potem konsystencję galaretki. Sok z rokitnika wyciska się też doskonale w ręcznej prasie do owoców.

 


Intrakt z owoców rokitnika

Rozdrabniamy świeże owoce i zalewamy je gorącym alkoholem 40-60% w proporcji 1:1, 1:3 lub 1:5. Po 10-14 dniach wytrawiania można go dosłodzić miodem i stosować 20-40 ml dwa razy dziennie przy spadku odporności, grypie, przeziębieniu, nieżytach przewodu pokarmowego, stanach zapalnych gardła i krtani. Przy różnej maści przeziębieniach, stanach zapalnych lub chorobach wynikających z niedoboru witamin, warto łączyć intrakt lub napar z innymi preparatami roślinnymi o zbliżonym profilu działania np. wyciągami z owoców dzikiej róży, malin, czarnej porzeczki, kwiatostanów lipy, bzu czarnego, kasztanowca, głogu i innych.


Olej z rokitnika3c50807540cd9a4f606eebe6b5ef6118


W sklepach ze zdrową żywnością, aptekach i zielarniach można kupić znakomity olej z rokitnika. Leczy się nim wiele schorzeń. Stosuje się go przy wrzodach układu pokarmowego, słonecznych porażeniach skóry, przy oparzeniach, porażeniach śluzówki (żołądka, dwunastnicy, jelita grubego, nosa, gardła). Podnosi odporność, leczy przeziębienia.

Kategorie: Opis i właściwości ziół, Zioła na działce, w ogrodzie i parkach, Zioła świata | Tagi: , , , , , , , , , , , , , , | Liczba komentarzy: 1

Warszaty zielarskie w Wysowej Zdroju w trakcie Święta Rydza

 

DSC05051

 

DSC05045

 

DSC05042

 

DSC05033

 

DSC05032

 

DSC05050

 

DSC05048

 

DSC05047

 

DSC05039

Kategorie: U mnie | Tagi: , , , | Dodaj komentarz

Warsztaty zielarskie podczas trwania Dnia Ziół w Chorzowie 30 sierpnia 2015- fotorelacja

 

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

 

warsztaty

www.ziołowo.pl

 

 

Kategorie: W muzeum, Zioła w kuchni | Tagi: , , , , , , , | Dodaj komentarz

Ziołowe sposoby w walce z nadciśnieniem

Nadciśnienie tętnicze to powszechne schorzenie cywilizacyjne, polegające na podwyższeniu skurczowego (>140 mm Hg) lub rozkurczowego (>90 mm Hg) ciśnienia tętniczego, najczęściej zaś jednego i drugiego. Nadciśnienie tętnicze stwierdzamy, gdy minimum dwa pomiary, wykonane w czasie różnych wizyt kontrolnych, wykazują wysokie wartości.

Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona i może być wywołana czynnikami wewnętrznymi (np. chorobą nerek, gruczołów dokrewnych, układu nerwowego) lub (częściej) może to być nadciśnienie pierwotne o nieznanym pochodzeniu, Najpierw należy ustalić i podjąć leczenie przyczyny schorzenia, a ponadto stosować leki moczopędne, hamujące aktywność układu współczulnego, blokujące zwoje wegetatywne lub rozszerzające tętniczki. Preparaty ziołowe odgrywają rolę pomocniczą w zwalczaniu nadciśnienia, zwłaszcza postaci lżejszych.

Niezależnie od leczenia konwencjonalnego, bardzo skuteczna może być terapia ziołowa, szczególnie w łagodniejszych stadiach nadciśnienia tętniczego. Sprawdzone pod tym względem są preparaty oparte na surowcach z poniższych roślin.

Czosnek niedźwiedzi- Pomaga zwalczać dolegliwości sercowe i bezsenność, wywołane zaburzeniami żołądkowymi, a także zawroty głowy, uczucie ucisku w głowie i duszność, które mają swoją przyczynę w zwapnieniu tętnic i nadciśnieniu.

Kozłek lekarski działa uspokajająco i reguluje ciśnienie. Picie naparów z niego odpręża, oddala stany lękowe, obniża napięcie mięśni, usuwa bóle głowy i inne skutki stresu i zmęczenia oraz pomaga zasnąć.

Chmiel zwyczajny – Stosowane są głównie szyszki chmielu. Preparaty wykonane z tego surowca między innymi obniżają ciśnienie tętnicze krwi i działają uspokajająco. Znajdują zastosowanie w leczeniu pomocniczym łagodnego nadciśnienia tętniczego, w stanach nadpobudliwości nerwowej i w zaburzeniach snu.

Serdecznik pospolity – Ziele serdecznika obniża ciśnienie tętnicze, wpływa regulująco na czynność układu przewodzącego serca, działa uspokajająco oraz przeciwskurczowo w obrębie przewodu pokarmowego. Stosowane jest w początkowym okresie nadciśnienia tętniczego, w nerwicach sercowo-naczyniowych, w nadmiernej pobudliwości nerwowej, a także w stanach skurczowych przewodu pokarmowego.

owoc głogu

Owoce i kwiaty głogu – Wzmacniają i regulują pracę serca, niwelują arytmię. To doskonały lek na różnego rodzaju stresy i nerwice oraz spowodowane przez nie: bezsenność, duszności, ucisk serca, tachykardię i palpitacje. Głóg wykazuje również działanie moczopędne, usuwając nadmiar płynów z organizmu, dzięki czemu obniża ciśnienie.

Jemioła pospolita – Polecana jest przy poważnych zburzeniach krążenia. Dzięki zawartości substancji, które normalizują metabolizm całego organizmu, jemioła obniża podwyższone ciśnienie lub podwyższa ciśnienie zbyt niskie.

Dzika róża – Owoce wykazują kompleksowe pozytywne oddziaływanie na układ krwionośny. Przede wszystkim wzmacniają ściany naczyń i poprawiają mikrokrążenie. Zawarty w nich kwas askorbinowy odpowiedzialny jest za zachowanie odporności mechanicznej naczyń włosowatych, dzięki czemu zapobiega udarom. Owoce dzikiej róży przyjmowane naprzemiennie z innymi ziołami wzmacniają ich dobroczynne oddziaływanie na serce.

Werbena pospolita pozytywnie wpływa na centralny układ nerwowy, działając uspokajająco i przeciwdepresyjnie. Jest dobrym lekiem na bezsenność, różnego rodzaju nerwice i stresy. Dzięki swoim właściwościom moczopędnym pomaga pozbyć się z organizmu nadmiaru wody i reguluje podwyższone ciśnienie.

Aronia – Owoc ten zawiera bioflawonoidy, przede wszystkim rutynę i antocyjany – działają one bardzo korzystnie na naczynia krwionośne. Wzmacniają je, uelastyczniają, uszczelniają ich ściany i regulują przepuszczalność. Poza tym, bioflawonoidy przyczyniają się do obniżenia ciśnienia.

Liście drzewa oliwkowego mają właściwości obniżające ciśnienie krwi i poprawiające funkcjonowanie układu krążenia. Badania naukowe wykazały istotny związek między konsumowaniem oliwy z oliwek a niską zapadalnością na choroby niedokrwienne serca – chodzi tu o chorobę wieńcową w tym między innymi zawał serca oraz na występowanie niższych wartości ciśnienia tętniczego.

 

 

pesto z czosnku

Przyprawa z czosnku niedźwiedziego

Świeże liście czosnku posiekać drobno jak szczypiorek posypywać nimi chleb, zupy, sosy, sałaty i potrawy mięsne. Możemy również jeść całe liście na kromce chleba z masłem, piec chleb i bułeczki z czosnkiem, robić z niego pesto jako dodatek do makaronu.

Herbatka z jemioły (zimny wyciąg)

1 kopiasta łyżeczka jemioły

250 ml zimnej wody

Jemiołę należy zalać zimną wodą na noc. Rano całość lekko podgrzać i przecedzić. Jeżeli porcja dzienna jest większa, należy herbatkę przechowywać w termosie przepłukanym wrzącą wodą lub za każdym razem podgrzewać ją w łaźni wodnej.

jemioła

Wyciąg z czosnku (bezwonny)

30 ząbków czosnku

1 l przegotowanej chłodnej wody

500 g cytryn

30 ząbków czosnku obrać z łusek, posiekać bardzo drobno lub utrzeć na miazgę, ewentualnie zmiksować w 1 l przegotowanej chłodnej wody, dodać sok z 500 g cytryn, wymieszać, rozlać do małych słoików z przykrywkami i przechowywać w lodówce. Pić po 1 łyżeczce do herbaty lub 1 łyżce stołowej 1-3 razy dziennie na 1 godz. przed posiłkami. Przy dłuższym stosowaniu należy kontrolować ciśnienie krwi – dotyczy to zwłaszcza osób o niskim ciśnieniu. Wyciąg ma wszystkie działania czosnku.

Kategorie: Mieszanki ziołowe, Przepisy | Tagi: , , , , , , , , | Dodaj komentarz